2 LUTEGO
ŚWIĘTO MATKI BOŻEJ GROMNICZNEJ
W święto Matki Boskiej Gromnicznej
Ponieważ „od Gromnic wilcy stadem chodzą”, przeto od dawien dawna dzień Matki Boskiej Gromnicznej uważano w Polsce za „święto wilków”. W dzień ten lud nie wychodzi do lasu, bojąc się napadu wilków, którym w dzień ten –według przypowieści- wolno ludzi napadać i dlatego wówczas są szczególnie zuchwałe.
M. Gawalewicz pięknie opisuje obronę Matki Boskiej przed wilkami:
„ A na Gromniczną, gdy się z kniei zwłóczą i jak rabusie po polach rozwłóczą, za łupem węszą, a złowrogo mruczą i między sobą na śniegu swarzą i głodnym zębem kłapią i dokoła robią wyprawę na uśpione sioła. Panienka Św. staje im na drodze z gromnicą w ręku, wśród tumanów śniegu i wilcze stada zatrzymuje w biegu. I tak na straży cichej wioski stoi, więc napaść przed Nią cofa się i boi i nie śmie naprzód iść, gdy światło zobaczy….Gdy wystraszone stado się rozskoczy, to w jaką stronę cofnie się wilczysko, w tę już umykać musi przed gromnicą, zielone ślepia wściekłością mu świecą, ale łeb zwiesza i wyciąga szyję, jak pies skulony chyłkiem w śniegu brodzi i w ciemne lasy spłoszony uchodzi. Gdy w noc miesięczną wilki w polach wyją, ludzie się ze snu budzą z wielkim strachem i słychać szepty pod słomianym dachem: W swoją obronę weźmij nas Maryjo! –I znów zapyta z tą ufnością wioska –że w śniegach nad nią czuwa Matka Boska”.
/”Gość Świąteczny” -1934 rok/
Ilustracja: obraz “Na gromniczną” autorstwa Teodora Axentowicza-zbiory Muzeum Narodowego w Krakowie
